Održivi samozbijajući beton: uticaj kombinovanog mermernog otpada u obliku finog i krupnog agregata
Sažetak
Uvod/cilj: Zaštita životne sredine putem recikliranja otpada jedan je od najvećih izazova današnjice. Inertni otpad, nastao uglavnom u industriji, predstavlja znatan udeo koji šteti životnoj sredini jer se akumulira u prirodi.
Metode: Ispitivan je uticaj valorizacije mermernog otpada u obliku peska i šljunka na reološka i mehanička svojstva samozbijajućeg betona (SCC). Za potrebe istraživanja mermer je korišćen kao fini agregatni pesak (MAS) u količinama od 10%, 20%, i 30%, a kao krupni agregatni šljunak (MAG) u količini od 100%.
Rezultati: Pokazano je da je uvođenje mermernog otpada (MW) kao agregata imalo pozitivan uticaj na reološke karakteristike, znatno smanjujući potrebu za doziranjem superplastifikatora.
Zaključak: Imajući u vidu mehaničke momente, korišćenje krupnog agregatnog šljunka dovelo je do poboljšanja mehaničke čvrstoće.
Ključne reči: samozbijajući beton, mermerni otpad, reološko ponašanje, doziranje superplastifikatora, mehanička čvrstoća, životna sredina
Sva prava zadržana (c) 2025 Belgacem Mohamed El Ghazali, Younes Ouldkhaoua, Ouided Herihiri , Sadoudi Lyacia, Karima Arroudj
Ovaj rad je pod Creative Commons Autorstvo 4.0 međunarodnom licencom.
Vojnotehnički glasnik omogućava otvoreni pristup i, u skladu sa preporukom CEON-a, primenjuje Creative Commons odredbe o autorskim pravima:
Autori koji objavljuju u Vojnotehničkom glasniku pristaju na sledeće uslove:
- Autori zadržavaju autorska prava i pružaju časopisu pravo prvog objavljivanja rada i licenciraju ga Creative Commons licencom koja omogućava drugima da dele rad uz uslov navođenja autorstva i izvornog objavljivanja u ovom časopisu.
- Autori mogu izraditi zasebne, ugovorne aranžmane za neekskluzivnu distribuciju rada objavljenog u časopisu (npr. postavljanje u institucionalni repozitorijum ili objavljivanje u knjizi), uz navođenje da je rad izvorno objavljen u ovom časopisu.
- Autorima je dozvoljeno i podstiču se da postave objavljeni rad onlajn (npr. u institucionalnom repozitorijumu ili na svojim internet stranicama) pre i tokom postupka prijave priloga, s obzirom da takav postupak može voditi produktivnoj razmeni ideja i ranijoj i većoj citiranosti objavljenog rada (up. Efekat otvorenog pristupa).